Üretimin özgünlüğü ölçüsünde dehşete kapılıyor izleyici; korkuyor, tırnaklarını yiyor, sarsılıyor. Sürekli işlenen, sürekli aynı şekilde işlenen ve sürekli üzerinde yorum yapılan işlenmişlikler, sobada yakılmalı. Bu nedenle sanatta klişeleşmiş şeylerden uzak durmak, her birini kızaklarla çok uzak diyarlara göndermek lazım. Böyle bir başkaldırı gerekiyor artık. Abuk sabuk işlere girişilmeli, ya da öyle görülecek işlere girişilmeli, mi demeliydim? Her şey saçmayla, sabukla başlamaz mı?
Üretim, üretim ve sadece üretim. Saçma ya da değil. Basmakalıplıklarınızı eritin artık. Postmodern çağdayız.
